25- FURKÂN SÛRESİ
Mekke döneminde inmiştir. 68-70.
âyetlerin Medine döneminde indiği konusunda bir rivayet de vardır. 77 âyettir.
Sûre, adını ilk âyette geçen “el-Furkân” kelimesinden almaktadır. Furkân, “hak
ile batılı birbirinden ayıran” demek olup Kur’an’ın isimlerinden biridir.
Sûrede temel konular olarak Hz. Peygamber’in tüm insanlığa gönderildiği, onun
tebliğ sırasında karşılaştığı zorluklar ve şirkin kökünün kazınacağı, geçmiş
ümmetlerin hayatlarından bazı örnekler de verilerek ele alınmaktadır.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1.
Âlemlere bir uyarıcı olsun diye kuluna Furkân’ı indiren
Allah’ın şanı yücedir.
2.
O, göklerin ve yeryüzünün mülkü (hükümranlığı) kendisine
ait olandır. Çocuk edinmemiştir. Mülkünde hiçbir ortağı da yoktur. O, her şeyi
yaratmış ve yarattığı o şeyleri bir ölçüye göre takdir etmiştir.
3.
(İnkâr edenler), Allah’ı bırakıp hiçbir şey yaratmayan
ve zaten kendileri yaratılmış olan, üstelik kendilerine fayda ve zararları
dokunmayan, öldürmeye, yaşatmaya ve ölüleri diriltip kabirden çıkarmaya güçleri
yetmeyen ilâhlar edindiler.
4.
İnkâr edenler, “Bu Kur’an, Muhammed’in uydurduğu bir
yalandan başka bir şey değildir. Başka bir topluluk da bu konuda ona yardım
etmiştir” dediler. Böylece onlar haksız ve asılsız bir söz uydurdular.
5.
“(Bu Kur’an, başkalarından) yazıp aldığı öncekilere ait
efsanelerdir. Bunlar ona sabah akşam okunmaktadır” dediler.
6.
(Ey Muhammed!) De ki: “O kitabı göklerin ve yerin
sırrını bilen indirmiştir. Şüphesiz O, bağışlayandır, çok merhamet edendir.”
